De eenvoudigste structuur die je een arrangement kan geven is om alle stemmen in één laag te schrijven, dus om alle stemmen homofoon te maken. Zoals gezegd, schrijf je dan meestal de melodie dan in de bovenste stem. Schematisch zou je dat als volgt weer kunnen geven:

Een manier om twee lagen te creëren, is om de melodie los te halen van de andere stemmen. Het arrangement heeft dan dus een laag voor de melodie en een laag met een homofone begeleiding:

Een andere manier om twee lagen te creëren, is door de bas los te halen van de andere stemmen:

Als je zowel de melodie als de bas losmaakt van de overige stemmen, krijgt het arrangement drie lagen:

Homofone stemmen zingen dus samen akkoorden. Je zou ook kunnen zeggen dat de stemmen samen een harmonisatie vormen van de melodie.

Hier is hetzelfde fragment van She’s leaving home als hierboven, maar nu niet-homofoon gearangeerd. De melodie ligt in de sopraan. De bas zingt een geheel eigen lijn. De alt en tenor zingen begeleidende noten. Merk op dat de alt en de tenor samen wel homofoon zijn:

Als een aantal stemmen homofoon zingen en ze min of meer even luid klinken, wordt de aandacht vanzelf getrokken door de bovenste stem. In de meeste gevallen wordt daarom de melodie in de bovenste stem gelegd.

Reharmonisatie wordt veel toegepast in de jazz en veel minder in de popmuziek. De meeste technieken voor reharmoniseren leveren dan ook een jazzy klank.

In de voorbeelden wordt steeds uitgegaan van het volgende basale schema:

| C | F | Dm | G7 | C |

Techniek 1. Maak de akkoorden rijker met toevoegingen

Maak van drieklanken vierklanken, door bijvoorbeeld een septiem of een none toe te voegen:

| C9 | Fmaj7 | Dm7 | G7 | C |

Maak eventueel vijfklanken van de akkoorden. Dit kan bijvoorbeeld door er een septiem, none of sext aan toe te voegen:

| Cmaj79 | F96 | Dm79 | G76 | C96 |

In een dominant-septiem-akkoord passen veel toevoegingen. Daar kan je ook een mol-9, mol-10 of kruis-11 toevoegen:

| C | F | Dm | G7-9 | C |

Techniek 2. Verander het akkoord

Je kunt in plaats van noten toe te voegen ook akkoordtonen veranderen. Verander de terts bijvoorbeeld in een sus4:

| C | F | Dm | G7sus4 | C |

Een sus4 wil graag oplossen naar de terts. Een veelgebruikte verandering is om eerst een akkoord sus4 te maken en het daarna op te lossen, zodat er twee akkoorden klinken in plaats van één:

| C | F | Dm | G7sus4 G7 | C |

Meer daarover hieronder bij techniek 5.

Je kunt de kwint van een akkoord veranderen in een verminderde kwint:

| C | F | Dm–5 | G7 | C |

Of je kunt de kwint veranderen in een overmatige kwint:

| C | F | Dm | G7+5 | C |

Techniek 3. Plaats een een akkoord dat leidt naar een volgend akkoord

In het schema staat F voor Dm, hoewel F niet leidt naar Dm (volgens de kwintencirkel). Een akkoord dat wél naar Dm leidt is Am. Je kan F daarom vervangen door Am:

| C | Am | Dm | G7 | C |

Je kan F ook vervangen door A7, omdat dat akkoord evenzogoed leidt naar Dm:

| C | A7 | Dm | G7 | C |

Je kan Dm vervangen door D7, omdat die ook leidt naar G:

| C | F | D7 | G7 | C |

Het C-akkoord kan je vervangen door C7, omdat die een dominant-functie heeft voor F.

| C7 | F | Dm | G7 | C |

Je zou deze techniek ook als volgt kunnen verwoorden: ga terug in de kwintencirkel, uitgaande van de akkoorden die er al staan. Terug in de kwintencirkel is dus met de klok mee.

Techniek 4. Plaats een akkoord dat logisch volgt op een vorig akkoord

In het schema staat F voor Dm, hoewel F niet leidt naar Dm. Het akkoord waar F wél naar leidt is Bes. Je kunt Dm daarom vervangen door Bes:

| C | F | Bes | G7 | C |

Je zou deze techniek ook als volgt kunnen verwoorden: ga verder in de kwintencirkel, uitgaande van de akkoorden die er al staan. Verder in de kwintencirkel is dus tegen de klok in.

Techniek 5. Vervang een akkoord door twee akkoorden

In plaats van een akkoord te vervangen, kan je ook een akkoord invoegen. Op de plek waar er oorspronkelijk één akkoord klinkt, komen er dan twee akkoorden. Het akkoord dat je invoegt, kan je afleiden met een van de voorgaande technieken. Hieronder worden wat mogelijkheden geschetst.

Je kunt C vervangen door C en C7, omdat die leidt naar F:

| C C7 | F | Dm | G7 | C |

Je kunt C vervangen door Csus4 en C, omdat Csus4 wil oplossen naar C:

| Csus4 C | F | Dm | G7 | C |

Het is dan muzikaal bevredigend hetzelfde te doen met het F-akkoord, zodat er enige symmetrie ontstaat:\

| Csus4 C | Fsus4 F | Dm | G7 | C |

Een akkoord dat leidt naar C is Gm. Je kunt C daarom vervangen door Gm en C. In dit geval werkt een mineurakkoord beter dan een majeurakkoord:

| Gm C | F | Dm | G7 | C |

Je kunt F vervangen door F en Bes, omdat Bes na F komt in de kwintencirkel:

| C | F Bes | Dm | G7 | C |

Je kan Dm vervangen door Am en Dm, omdat Am vóór Dm komt in de kwintencirkel:

| C | F | Am Dm | G7 | C |

Of je kan Dm vervangen door A7 en Dm:

| C | F | A7 Dm | G7 | C |

Je kan G7 vervangen door D7 en G7:

| C | F | Dm | D7 G7 | C |

Als je Dm al hebt vervangen door een D7, dan kan je G7 vervangen door Dm7 en G7:

| C | F | D7 | Dm G7 | C |

Een mogelijkheid die heel veel wordt toegepast is om het dominant-akkoord op de vijfde trap (G7 in dit geval) te vervangen door een sus4-akkoord en zijn oplossing:

| C | F | Dm | G7sus4 G7 | C |

Het slot-akkoord C ten slotte kan je vervangen door een sus4-akkoord plus oplossing:

| C | F | Dm | G7 | Csus4 C |

Meerdere akkoorden splitsen

Als je op één plaats in het akkoordenschema een akkoord hebt gesplitst in twee akkoorden, kan je dat op andere plaatsen ook doen, zodat de snelheid van de akkoordwisselingen constant blijft.
Als je voor elk akkoord in het schema de tussendominant plaatst, ontstaat het volgende schema:

| C C7 | F A7 | Dm D7 | G7 | C |

Met al deze tussendominanten ontstaat een stuwend schema, dat bluesy aandoet.

Als je voor elk akkoord in het schema het akkoord plaatst dat in de kwintencirkel vóór het volgende schema staat, maar als je de akkoorden in overeenstemming houdt met de toonsoort, onstaat het volgende:

| C Cmaj7 | F Am7 | Dm Dm7 | G7 | C |

De sfeer die zo onstaat is lieflijker dan het vorige.

Techniek 6. Tritonus-vervanging

Tritonus-vervanging houdt in dat een dominant-akkoord vervangen wordt door hetzelfde akkoord een tritonus (= verminderde kwint of overmatige kwart ) verschoven.

Het G7-akkoord vervangen door een akkoord dat een tritonus verschoven ligt, oftewel Des7:

| C | F | Dm | Des7 | C |

Een tritonus-vervanging werkt vooral goed als de akkoorden voldoende jazzy klinken door toevoegingen:

| Cmaj79 | F796 | Dm79 | Des79 | C69 |

Technieken combineren

De technieken die hierboven staan kunnen gecombineerd worden. Een akkoord kan bijvoorbeeld toevoegingen krijgen (techniek 1) én een sus4 (techniek 2):

| C | F | Dm | G79sus4 | C |

Een akkoord kan vervangen worden door een ander akkoord (regel 3 of 4), en op dat nieuwe akkoord kan dan een tritonus-vervanging worden toegepast:

| C | Es7 | Dm | G7 | C |

In het bovenstaande voorbeeld is in eerste instantie F vervangen door de tussendominant voor Dm, namelijk A7. Vervolgens is er op dat akkoord weer een tritonus-vervanging toegepast, dus kom je op Es7.

Harmoniseer in overeenstemming met de melodie

In alle voorbeelden hierboven is geen rekening gehouden met de melodie. Het kan voorkomen dat de tonen uit de melodie strijdig zijn met akkoorden die je verzonnen hebt. In dat geval moet je dus op zoek naar een alternatief.

Om te weten welke toonsoorten bij welke voortekens horen, leren we bij de muziekles ezelsbruggetjes. Voor de toonsoorten met mollen is er ‘Friese boeren eten alle dagen gerst’ en voor de toonsoorten met kruisen is er ‘Geef de armen een bord fis’. Het nadeel van deze trucjes is dat ze werkelijk begrip van toonsoorten en voortekens tegenhouden.

Veel beter is het om de toonsoorten van elkaar af te leiden. C heeft 0 kruisen. Als je één hele toon omhoog gaat komen er twee kruisen bij. D heeft dus 2 kruisen, E heeft 4 kruisen, en Fis heeft 6 kruisen. Vanuit C kan er ook omlaag worden gegaan. Als je één hele toon omlaag gaat komen er twee mollen bij. Bes heeft 2 mollen, As heeft 4 mollen en Ges heeft 6 mollen:

Op dezelfde manier kunnen de overige toonsoorten worden afgeleid van F en G. G heeft 1 kruis, A heeft 3 kruisen en B heeft 5 kruisen. F heeft 1 mol, Es heeft 3 mol en Des heeft 5 mollen:

Samenvattend: als de grondtoon een hele toon verschuift, verandert de toonsoort twee voortekens. Omhoog komen er twee kruisen bij, omlaag komen er twee mollen bij. Een even aantal kruisen of mollen kan worden afgeleid van de toonsoort C. Een oneven aantal kruisen of mollen van de toonsoort F of G.

Mineur

 
Bij elke majeurtoonsoort hoort natuurlijk een parallelle mineurtoonsoort, zoals C-majeur en A-mineur dezelfde voortekens hebben. Maar je kan mineurtoonsoorten ook van elkaar afleiden op dezelfde manier als dat hierboven met majeurtoonsoorten is gedaan. Ook in mineur komen er twee kruisen bij als je een secunde omhoog gaat, en komen er twee mollen bij als je een secunde  omlaag gaat. Hieronder staat hoe je mineurtoonsoorten kan afleiden van A-mineur:

Hier staat hoe je mineurtoonsoorten met een oneven aantal kruizen en mollen kan afleiden uit D-mineur en E-mineur:

Niveau V

Aan de andere kant van het spectrum zit een koor of vocal group van niveau V. Hierin zitten professionele zangers die uitstekend van blad kunnen lezen, waarvan elke zanger moeiteloos een partij kan dragen, en waarbij elk denkbare interval gezongen kan worden.

Niveau III

Hoe ziet een koor eruit in het midden van de schaal, een koor van niveau III? Zo’n koor kan vijf- en zesstemmig zingen, en kan niet-homofone partijen aan. Zo’n koor zingt graag close harmony, dus nauwe liggingen met secundes die tegen elkaar aan liggen. Chromatiek zal voor zulke zangers geen groot probleem leveren, zolang de chromatiek ingebed is in herkenbare harmonieën. Wat betreft ritmiek, zullen syncopen weinig problemen leveren. Als de partijen ritmisch onafhankelijk van elkaar zijn, zal dit wel de nodige studie vergen om het ‘onder elkaar te houden’. Deze zangers weten dat ze met z’n allen moeten proberen niet te zakken, maar het lukt niet altijd dat te vermijden. Dit koor zal geliefd zijn op festivals, en daar zelfs in de prijzen kunnen vallen.

Niveau’s II en IV

De overgebleven twee niveau’s kan je tussen de andere plaatsen. Een koor van niveau II kan vierstemmig zingen, en komt het best tot z’n recht in homofone arrangementen. Chromatiek kost moeite, maar is mogelijk. Lastige ritmische passages met syncopen krijgen de zangers moeilijk onder de knie. Zo’n koor kan vierklanken zingen, zolang ze een heldere harmonische functie hebben. Een koor van niveau IV bestaat uit de meest gevorderde amateur-zangers. De bassen houden moeiteloos een baslijn overeind, ook al staat die lijn los van alle andere stemmen. Alle stemmen blijven ook in de hoogste noten goed intoneren. Deze zangers durven alles aan, maar de zangers zijn solistisch niet altijd even sterk.

Overzicht

Het sterretje geeft aan wanneer de tweede stem in moet vallen. Vierstemmig kan de oefening dus als volgt klinken:

Deze oefening lijkt op de oefeningen die ik heb geschreven in het boekje ‘Meerstemmig inzingen’. Misschien komt deze oefening in een eventuele tweede druk te staan, mocht het er ooit van komen.

Over een paar maanden verschijnt er bij uitgeverij De Haske een boek van mijn hand waarin onder andere dit soort arpeggio’s staan. Het boek heet ‘Een en al oor’ en er staan oefeningen in om de zangers in je koor nog beter naar elkaar te laten luisteren. De bovenstaande oefening staat niet in het boek, overigens.