![\"\"](\"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2010\/12\/blog_12_-_potloden.jpg\")
E\u00e9n van de meest aantrekkelijke kanten aan de close harmony is het arrangeren voor je eigen groep. Door het zelf te schrijven, kan je ervoor zorgen dat een arrangement toegesneden is op de kwaliteiten van de zangers. Je maakt het bereik passend voor de zangers, je kiest de goede hoogte voor de solist die je op het oog hebt en je zorgt ervoor dat het geheel niet te moeilijk is voor de zangers en tegelijkertijd toch uitdagend.<\/p>\n
Waar moet je als onervaren arrangeur beginnen? Hieronder wordt in 10 stappen geschetst hoe een arrangement kan wor\u00adden opgezet.<\/p>\n
<\/p>\n
Schrijf je voor koor met begeleiding<\/em> of voor koor a capella<\/em>? Schrijf je voor gemengd<\/em> koor of voor mannen of voor vrouwen? Voor hoeveel stemmen schrijf je? Schrijf je voor een solostem of niet?<\/p>\n Een arrangement met begeleiding is gemakkelijker te zingen. De instrumenten ondersteunen immers het ritme en en de harmonie\u00ebn. Instrumenten geven ook meer variatie-mogelijkheden. Aan de andere kant is een a capella-ar\u00adran\u00adge\u00adment vaak zeer expressief, juist omdat er alleen maar in wordt gezongen. A capella zang heeft een grote zeggingskracht.<\/p>\n <\/p>\n Homofoon<\/em> betekent dat alle zangers dezelfde tekst zingen op hetzelfde moment. De stemmen verschillen dan dus alleen in de toonhoogte. Hieronder staat als voorbeeld een fragment van My funny Valentine<\/em>, eerst in een homofone zetting, daaronder in een niet-homofone zetting: Een homofone zetting is over het algemeen gemakkelijker te zingen dan een niet-homofone zetting, omdat alle zangers elkaar steun geven in de tekst en in het ritme. Een homofone zetting heeft daarnaast als voordeel dat de tekst voor de toehoorder goed verstaanbaar is. Daartegenover staat dat een niet-homofoon arrangement een veel breder scala aan muzikale mogelijkheden biedt.<\/p>\n <\/p>\n In een homofoon arrangement ligt de melodie meestal in de hoogste stem liggen. Als het arrangement niet homofoon is kan de melodie in elk van de stemmen liggen. De melodie kan dan net zo goed in de alt of in de tenor worden gelegd als in de sopraan. In de jazz en pop zingen vrouwelijke zangers meestal in een altligging, dat wil zeggen ongeveer tussen g<\/em> en c\u00b2<\/em>. Mannelijke zangers zingen vaak in een hoge tenor-ligging \u2013 denk aan zangers als Paul McCartney en Sting \u2013 ongeveer tussen e<\/em> en a\u00b2<\/em>. Voor een melodie zijn de alt en de tenor dus met name geschikt.<\/p>\n <\/p>\n Als je weet in welke stem de melodie ligt, kan je de toonsoort bepalen. Merk op dat het arrangement dus in een andere toonsoort kan te staan dan het origineel. Musici met een klassieke opleiding hebben nog wel eens moeite met het loslaten van de originele toonsoort. In hun ogen verandert de muziek op essenti\u00eble wijze als de toonsoort verandert. Dit is historisch zo gegroeid; ten tijde van Bach hadden de toonsoorten allemaal een verschillende klank. In de lichte muziek is het veranderen van de toonsoort heel gebruikelijk. Een toonhoogte wordt eenvoudigweg bepaald door de hoogte waarop de solist het stuk wenst te zingen of door het gemak waarmee blazers hun grepen kunnen pakken en .<\/p>\n <\/p>\n De akkoorden van een jazz standard<\/em> kan je dikwijls vinden in het Real Book of in een songbook<\/em>. De akkoorden van een popnummer kan je meestal vinden op het internet. Als je de akkoorden niet kan vinden, moet je ze zelf uitschrijven. Begin dan met het uitschrijven van de baslijn. Deze geeft een goede indicatie van de akkoorden, want de noten op de eerste tel van elke maat vormen over het algemeen de grondnoten van de harmonie\u00ebn.<\/p>\n <\/p>\n2<\/tt> Bepaal of het arrangement homofoon wordt of niet<\/h4>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/arrangeren-in-tien-stappen-1.gif\")
<\/a><\/p>\n3<\/tt> In welke stem komt de melodie te liggen?<\/h4>\n
4<\/tt> Toonsoort<\/h4>\n
5<\/tt> Achterhaal de akkoorden van het stuk<\/h4>\n
6<\/tt> Noteer de melodie<\/h4>\n