{"id":3432,"date":"2018-12-19T18:05:53","date_gmt":"2018-12-19T17:05:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.krammer.nl\/blog\/?p=3432"},"modified":"2023-06-11T13:37:06","modified_gmt":"2023-06-11T11:37:06","slug":"uitspraak-van-het-engels","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/uitspraak-van-het-engels\/","title":{"rendered":"Uitspraak van het Engels"},"content":{"rendered":"

\"\"Als we met ons lichtemuziek-koor de hele tijd Engelstalige nummers zingen, moeten we wel proberen het Engels mooi uit te spreken. Dat blijkt voor veel Nederlanders nog niet zo eenvoudig. In dit bericht kijken we naar drie aspecten van het Engels, waarmee je de uitspraak van je koor kunt verbeteren.<\/p>\n

Stemhebbende medeklinkers<\/h4>\n

In het Nederlands worden medeklinkers aan het eind van woorden altijd stemloos uitgesproken. Een \u2018d\u2019 aan het eind van een woord wordt bijvoorbeeld uitgesproken als een \u2018t\u2019 (zoals in \u2018hond\u2019). Een \u2018z\u2019 aan het eind van een woord wordt automatisch een \u2018s\u2019 (het enkelvoud van \u2018poezen\u2019 is \u2018poes\u2019). In het Engels worden slotmedeklinkers echter vaak stemhebbend uitgesproken. Nederlanders hebben daar vaak moeite mee.<\/p>\n

In het Engels is een enkele \u2018b\u2019, \u2018d\u2019, \u2018g\u2019, \u2018s\u2019, \u2018v\u2019 of \u2018z\u2019 is aan een eind van een woord bijna altijd stemhebbend:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n
cab\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\n(taxi)\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018b\u2019 en dus geen \u2018p\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
bad<\/td>\n(slecht)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018d\u2019 en dus geen \u2018t\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
dog<\/td>\n(hond)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018g\u2019 en dus geen \u2018k\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
his<\/td>\n(zijn)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018s\u2019, die lijkt op een Nederlandse ‘z’<\/td>\n<\/tr>\n
leave<\/td>\n(weggaan)\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018v\u2019 en dus geen \u2018f\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
size<\/td>\n(grootte)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018z\u2019 en dus geen \u2018s\u2019<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span>
Let op, de uitspraak van het Engels is erg grillig. Af en toe kom je uitzonderingen tegen. Bijvoorbeeld, \u2018us\u2019 en \u2018bus\u2019 eindigen stemloos. En het woord ‘close’ kun je zelfs op twee manieren uitspreken: in de betekenis van ‘sluiten’ is de slotmedeklinker stemhebbend, maar in de betekenis van ‘dichtbij’ is het stemloos.<\/p>\n

Hieronder staan paren woorden die zinvol zijn om te oefenen. Probeer het verschil tussen de woorden zo goed mogelijk te laten horen:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
cab\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\n(taxi)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018b\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
cap<\/td>\n(pet)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018p\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
head<\/td>\n(hoofd)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018d\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
hat<\/td>\n(hoed)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018t\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
bad<\/td>\n(slecht)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018d\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
bet<\/td>\n(weddenschap)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018t\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
leg<\/td>\n(been)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018g\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
lack<\/td>\n(afwezigheid)\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nheeft een stemloze \u2018k\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
dog<\/td>\n(hond)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018g\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
dock<\/td>\n(haven)<\/td>\nheeft een stemloze \u2018k\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
his<\/td>\n(zijn)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018z\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
hiss<\/td>\n(gefluister)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018s\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
peas<\/td>\n(bonen)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018z\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
peace<\/td>\n(vrede)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018s\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
leave<\/td>\n(weggaan)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018v\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
leaf<\/td>\n(blad)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018f\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
buzz<\/td>\n(geluid)<\/td>\nheeft een stemhebbende \u2018z\u2019<\/td>\n<\/tr>\n
bus<\/td>\n(bus)<\/td>\nheeft een stemloze\u00a0\u2018s\u2019<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Geaspireerde medeklinkers<\/h4>\n

De medeklinkers \u2018c\u2019, \u2018d\u2019, \u2018k\u2019, \u2018p\u2019 en \u2018t\u2019 zijn in het Engels geaspireerd, dat wil zeggen dat er na de medeklinker een lichte \u2018h\u2019 klinkt, of dat er na elke medeklinker nog een beetje extra lucht ontsnapt:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
call\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\n(roepen)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
doll<\/td>\n(pop)<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
kill<\/td>\n(doden)<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
pull<\/td>\n(trekken)<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
tall<\/td>\n(groot)<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span>
In het Nederlands kennen we geen geaspireerde klanken. Daarom is het goed om Nederlandse en Engelse woorden naast elkaar te zetten. Hieronder staan paren woorden die zinvol zijn om te oefenen. Probeer het verschil tussen de woorden zo goed mogelijk te laten horen:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Nederlands:\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nkol\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\nbegint niet geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
Engels:<\/td>\ncall<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Nederlands:<\/td>\ndol<\/td>\nbegint niet geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
Engels:<\/td>\ndoll<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Nederlands:<\/td>\nkil<\/td>\nbegint niet geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
Engels:<\/td>\nkill<\/td>\nbegint geaspireersd<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Nederlands:<\/td>\npoel<\/td>\nbegint niet geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
Engels:<\/td>\npull<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Nederlands:<\/td>\ntol<\/td>\nbegint niet geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n
Engels<\/td>\ntall<\/td>\nbegint geaspireerd<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

De kleur van de klinkers<\/h4>\n

In het Engels worden klinkers \u2018opener\u2019 gemaakt dan in het Nederlands. Je laat in het Engels de tong wat meer zakken, trekt het zachte gehemelte wat meer op en opent je mond verder. Het effect is dat alle klinkers in het Engels wat verkleuren naar de \u2018a\u2019. Je zou ook kunnen zeggen dat het in het Nederlands allemaal wat \u2018platter\u2019 klinkt.<\/p>\n

Het verschil tussen de twee talen hoor je het sterkst in de \u2018o\u2019 en de \u2018u\u2019. Bij deze klinkers hou je de lippen in het Nederlands veel meer gesloten:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\u00a0<\/td>\nNederlands\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/em><\/td>\nEngels\u00a0\u00a0\u00a0<\/em><\/td>\n\u00a0<\/span><\/em><\/td>\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/span><\/em><\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
o\u00a0 \u00a0<\/span><\/em>\u00a0 \u00a0<\/span><\/em><\/td>\nof<\/td>\noff<\/td>\n(uit)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nlos<\/td>\nloss<\/td>\n(verlies)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nbol<\/td>\nball<\/td>\n(bal)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
u\u00a0 \u00a0<\/span><\/em>\u00a0 \u00a0<\/span><\/em><\/td>\nbluf<\/td>\nbluff<\/td>\n(bluf)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nstuk<\/td>\nstuck<\/td>\n(vast)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nbus<\/td>\nbus<\/td>\n(bus)<\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span>
In andere klinkers is het verschil minder sterk, maar nog steeds aanwezig:<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\u00a0<\/td>\nNederlands\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/em><\/td>\nEngels\u00a0\u00a0\u00a0<\/em><\/td>\n\u00a0<\/td>\n\u00a0<\/td>\n<\/tr>\n
a<\/span><\/td>\nbar<\/td>\nbar<\/td>\n(kroeg)<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/span><\/td>\nlaf<\/td>\nlaugh<\/td>\n(lach, uitgesproken op zijn Brits)<\/td>\n<\/tr>\n
e\u00a0 \u00a0<\/i><\/span>\u00a0 \u00a0<\/span><\/em><\/td>\nster<\/td>\nstare<\/td>\n(staren)<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nmes<\/td>\nmess<\/td>\n(rommel)<\/td>\n<\/tr>\n
ee<\/td>\nmeel<\/td>\nmale<\/td>\n(mannelijk)<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nsteen<\/td>\nstain<\/td>\n(vlek)<\/td>\n<\/tr>\n
oe<\/td>\npoel<\/td>\npool<\/td>\n(zwembad)<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\nsoep<\/td>\nsoup<\/td>\n(soep)<\/td>\n<\/tr>\n
oo<\/td>\nhoop<\/td>\nhope<\/td>\n(hoop)<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0<\/td>\ndoor<\/td>\ndoor<\/td>\n(deur)<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>Als we met ons lichtemuziek-koor de hele tijd Engelstalige nummers zingen, moeten we wel proberen het Engels mooi uit te spreken. Dat blijkt voor veel Nederlanders nog niet zo eenvoudig. In dit bericht kijken we naar drie aspecten van het Engels, waarmee je de uitspraak van je koor kunt verbeteren.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"default","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[48],"tags":[],"class_list":["post-3432","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1-repeteren"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3432","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3432"}],"version-history":[{"count":170,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3432\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7480,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3432\/revisions\/7480"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3432"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3432"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3432"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}