{"id":5427,"date":"2019-03-11T18:17:00","date_gmt":"2019-03-11T17:17:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.krammer.nl\/blog\/?p=5427"},"modified":"2023-06-11T13:31:46","modified_gmt":"2023-06-11T11:31:46","slug":"slotmedeklinkers-in-het-amerikaans","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/slotmedeklinkers-in-het-amerikaans\/","title":{"rendered":"Slotmedeklinkers in het Amerikaans"},"content":{"rendered":"

\"\"De meeste pop- en jazz-zangers spreken Engelse teksten uit op zijn Amerikaans. Verrassend genoeg geldt dat ook voor muzikanten die uit Engeland komen. In een koor dat lichte muziek zingt, is het dus een logische keus om eveneens de Amerikaanse uitspraak aan te houden.<\/p>\r\n

E\u00e9n van de meest opvallende verschillen tussen het Amerikaans en het Engels is de manier waarop medeklinkers aan het eind van woorden worden uitgesproken. In het Amerikaans worden die – in tegenstelling tot in het Engels – veelal ingeslikt.<\/p>\r\n

Neem bijvoorbeeld het woord \u2018hat\u2019. Een Amerikaan spreekt daarin de \u2018t\u2019 niet of nauwelijks uit. Desondanks kan de luisteraar waarnemen dat het woord eindigt met een \u2018t\u2019. Die letter wordt namelijk wel degelijk gevormd met de tong en de lippen. Uit de manier waarop de \u2018a\u2019 aan het eind van klank verandert, kan worden afgeleid welke letter erna komt.<\/p>\r\n

Het inslikken van slotmedeklinkers in het Amerikaans is het meest duidelijk hoorbaar bij \u2018c\u2019, \u2018d\u2019, \u2018g\u2019, \u2018k\u2019, \u2018p\u2019 en \u2018t\u2019. In alle voorbeelden die hieronder staan, wordt de laatste letter van het linkerwoord niet of nauwelijks uitgesproken:<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n
c en k\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\r\nmagic feeling\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\nsick man<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\ndark night<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
d<\/td>\r\nbad thing<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\ncold beer<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
g<\/td>\r\nbig deal<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
p<\/td>\r\ndeep dive<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\ntop secret<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
t<\/td>\r\nfast car<\/td>\r\n<\/tr>\r\n
\u00a0<\/td>\r\nneat place<\/td>\r\n<\/tr>\r\n<\/tbody>\r\n<\/table>\r\n

\u00a0<\/span>
De manier waarop slotmedeklinkers uitgesproken worden, is afhankelijk van het woord dat erop volgt. Als dat woord begint met een klinker, zal de slotmedeklinker wel degelijk te horen zijn. Bijvoorbeeld, in \u2018the kid is fine\u2019 klinkt de \u2018d\u2019 luider dan in \u2018the kid was fine\u2019.<\/p>\r\n\r\n\r\n

<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"<\/a>De meeste pop- en jazz-zangers spreken Engelse teksten uit op zijn Amerikaans. Verrassend genoeg geldt dat ook voor muzikanten die uit Engeland komen. In een koor dat lichte muziek zingt, is het dus een logische keus om eveneens de Amerikaanse uitspraak aan te houden.<\/p>\n

E\u00e9n van de meest opvallende verschillen tussen het Amerikaans en het Engels is de manier waarop medeklinkers aan het eind van woorden worden uitgesproken. In het Amerikaans worden die \u2013 in tegenstelling tot in het Engels \u2013 veelal ingeslikt.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"default","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5427","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5427","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5427"}],"version-history":[{"count":70,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5427\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7478,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5427\/revisions\/7478"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5427"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5427"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.krammer.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5427"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}