Nieuwe inzingers
Zojuist is van mijn hand een nieuw boek met inzingoefeningen verschenen: Slagtechniek voor koordirigenten. Op de achterflap staat: “Meerstemmig inzingen werkt: het scherpt de intonatie en vergroot het vermogen op elkaar af te stemmen. Maar er zit een addertje onder het gras. Zodra zangers een oefening goed kennen, verdwijnt de noodzaak om alert te zijn. En dan ondergraaft routine de intentie van het inzingen. Tijs Krammer biedt uitkomst met zijn sequensen.”
Voortaan plaats ik nieuwe inzingoefeningen op mijn YouTube-kanaal
Deze oefening lijkt erg op die uit het vorige bericht. Nu is echter de omvang voor de verschillende stemmen een stuk minder groot:
Vandaag een inzingoefening met wat jazzy akkoorden. De oefening heeft een groot bereik, dus het is slim om hem pas te doen als de stemmen als enigszins opgewarmd zijn.
Ik krijg er nog steeds geen genoeg van. Hier is weer een lange sequens, ditmaal in mineur:
Bij deze weer een uitbreiding van de serie sequensen die ik twee weken geleden begon:
Deze inzingoefening horen bij de serie die ik twee berichten eerder begon:
De inzingoefeningen van een paar dagen terug hebben een nieuwe weg voor me geopend voor het schrijven. Hier zijn een paar oefeningen die op dezelfde manier zijn opgebouwd, maar nu in een 3/2-maat:
In deze arpeggio’s liggen de vier stemmen dicht bij elkaar. Het ligt dus voor de bassen aan de hoge kant en voor de sopranen aan de lage kant. Deze oefening is bij uitstek geschikt om de stemgroepen goed naar elkaar te laten kleuren:
In deze oefening gaat de tenor telkens wat later omlaag dan de andere drie stemmen, waardoor er prettige sext-liggingen ontstaan. Het geheel doet een beetje denken aan de beroemde canon van Pachelbel: